Dostęp do Google Ads API w 2026: poziomy, wniosek o Basic i ile się czeka. Nasza oś czasu

Przeszliśmy tę drogę, budując Marketing Workspace, narzędzie AI do kont Google Ads. Niżej nasza oś czasu z datami, 4 poziomy dostępu, wniosek krok po kroku według dokumentacji Google z października 2026 i pułapki, na które trafiliśmy my albo które Google opisuje jako znane błędy.

Ile się czeka na dostęp do Google Ads API: nasza oś czasu

Od naszego wniosku o Basic w Google Ads API do decyzji Google minęło 17 dni kalendarzowych (4.08 → 21.08.2026), na starej ścieżce z developer tokenem. Weryfikację marki przeszliśmy 25.08, a aplikację OAuth Google zweryfikował 7.09, 34 dni po wniosku o Basic.

Nasze 17 dni nie jest już miarą dla nowych wniosków. W lipcu 2026 Google pilotował szybszą ścieżkę: po weryfikacji marki wniosek o Basic miał być rozpatrzony „w ciągu kilku godzin”. My zweryfikowaliśmy markę dopiero 4 dni po przyznaniu Basic, więc z tej ścieżki nie skorzystaliśmy.

Na długie rozpatrywanie wniosków o dostęp do Google Ads API skarżyli się też inni. W lutym 2026 Google napisał we wpisie o wnioskach o dostęp, że słyszy od deweloperów o wnioskach rozpatrywanych dłużej niż zwykle, i że niejasne wnioski odrzuca.

Źródła kolumny „dziś”: poziomy dostępu do Google Ads API, koniec developer tokenów i weryfikacja marki w Google Cloud.

4 poziomy dostępu do Google Ads API: co daje każdy

Google Ads API ma dziś cztery poziomy dostępu: Test, Explorer, Basic i Standard. Różnią się kontami, do których masz dostęp, i dziennym limitem operacji.

Źródło: poziomy dostępu do Google Ads API. Doba to według Google okno kroczące 24 godzin. Operacja to według opisu limitów każde zapytanie Search i SearchStream, każda pojedyncza operacja zmiany (mutate) i każde inne zapytanie do usług API.

Na każdym poziomie, także przy Standard, wszystkie operacje podlegają według Google systemowym limitom szybkości (rate limits). Jedno żądanie zmiany może według limitów Google Ads API zawierać najwyżej 10 000 operacji mutate.

Explorer nie daje planera słów kluczowych. Według Google ten poziom blokuje tworzenie kont, zarządzanie użytkownikami, planowanie (m.in. KeywordPlanIdeaService i ReachPlanService) oraz płatności konta. Kampanie, raporty i zmiany na kontach produkcyjnych działają.

Standard dostaje tylko ten, kto potrzebuje nielimitowanego API, np. duże firmy albo narzędzia dla wielu użytkowników. Tylko na tym poziomie obowiązuje RMF (Required Minimum Functionality), czyli lista funkcji, które narzędzie dla innych użytkowników musi mieć.

Jak złożyć wniosek o Basic krok po kroku (po 9.09.2026)

Wniosek o Basic w Google Ads API składasz dziś w Google Cloud Console, w dwóch krokach: najpierw Explorer, potem Basic po weryfikacji marki. Strona API Center w koncie menedżera już nie przyjmuje wniosków.

1. 1Projekt Google Cloud i Google Ads API. Utwórz projekt (albo wybierz istniejący) i włącz w nim Google Ads API. Projekt dostaje poziom Test.
2. 2Strona Google Ads API Overview. W Cloud Console otwórz stronę przeglądu Google Ads API, rozwiń „Upgrade access level” i sprawdź, że następny poziom to Explorer.
3. 3Wniosek o Explorer. Kliknij „Apply for access”. Google może od razu podnieść projekt do Explorer. Weryfikacja marki nie jest do tego potrzebna.
4. 4Weryfikacja marki. W „APIs & Services > OAuth consent screen” ustaw aplikację jako External i In production (Google wymaga tego przy Basic nawet dla narzędzia wewnętrznego), uzupełnij zakładkę Branding, kliknij „Verify Branding”, a po weryfikacji „Publish branding”. Domeny z ekranu zgody musisz mieć potwierdzone w Search Console.
5. 5Wniosek o Basic. Gdy strona pokazuje poziom Explorer, złóż wniosek o Basic. Według Google rozpatrzenie trwa kilka minut.
6. 6Standard, tylko gdy 15 000 operacji nie wystarcza. Z poziomu Basic składasz wniosek o Standard. Google robi ręczny audyt, pyta o funkcje i odbiorców narzędzia, a przy narzędziu dla zewnętrznych użytkowników prosi o konto demo. Według zasad dla deweloperów Google Ads konto demo dajesz w ciągu 7 dni od prośby.

Kroki opisują dokumentacja poziomów dostępu i przewodnik weryfikacji marki. Zarządzać poziomem dostępu mogą według Google role Owner, Editor, Quota Administrator i Service Usage Admin w projekcie.

Konto menedżera (MCC) nie jest już potrzebne na start. Google pisze, że potrzebujesz go tylko wtedy, gdy przez API łączysz i prowadzisz wiele kont, a to w agencji zwykle oznacza, że i tak je masz.

Weryfikacja marki i OAuth: dwa błędy, które popełniliśmy

Przy weryfikacji aplikacji dla Google Ads API popełniliśmy dwa błędy: strona główna aplikacji nie wyjaśniała jej celu, a w konsoli nie zadeklarowaliśmy zakresów OAuth, o które aplikacja prosiła. Z powodu pierwszego automat odrzucił weryfikację marki 4.08 (przeszła 25.08). Ekran niezweryfikowanej aplikacji, związany z drugim, zniknął dopiero po weryfikacji aplikacji OAuth 7.09.

Automat weryfikacji marki odrzucił nas, bo jako stronę główną wpisaliśmy stronę dokumentacji. Automat uznał, że nie ma na niej nazwy aplikacji ani opisu jej celu.

Co pomogło 25.08: osobna publiczna strona główna z nazwą aplikacji w nagłówku, opisem celu, listą modułów i linkami do dokumentacji, polityki prywatności i regulaminu. Odblokowaliśmy ją też dla robotów, bo ustawienia serwera dokładały do niej nagłówek noindex.

Przy drugim błędzie użytkownicy widzieli ekran „Google hasn't verified this app”, a w konsoli nie mieliśmy zadeklarowanych żadnych zakresów (scopes), choć aplikacja prosiła o zakres adwords i zakresy Analytics.

Według dokumentacji weryfikacji zakresów wrażliwych wszystkie zakresy, o które prosi aplikacja, trzeba zadeklarować w konsoli na stronie Data Access, a przy zakresach wrażliwych dodać uzasadnienie i film z demonstracją. U nas sama deklaracja nie wystarczyła: ekran zniknął dopiero po weryfikacji aplikacji OAuth 7.09.

Według dokumentacji weryfikacji marki automat zwykle potrzebuje kilku minut, a gdy nie potrafi rozstrzygnąć, zostaje ręczny przegląd na 2-3 dni robocze.

Co się zmieniło 9 września 2026: koniec developer tokenów

Od 9 września 2026 poziom dostępu do Google Ads API ma projekt Google Cloud, a nie developer token. Według dokumentacji Google o wycofaniu developer tokenów:

• Liczy się projekt, który wydał dane logowania. Przy logowaniu użytkownika (OAuth) to projekt z OAuth client ID, przy koncie usługi (service account) projekt tego konta.
• Dotychczasowy poziom przeszedł na projekty automatycznie, na podstawie użycia API w 90 dniach przed 9.09. Token zatwierdzony, ale nigdy nieużyty, nie przeszedł nigdzie.
• Wnioski o Basic złożone w API Center przed 9.09 Google zamknął. Wnioski o Standard rozpatruje dalej.
• Nagłówek developer-token w zapytaniach jest opcjonalny i ignorowany. W jednej z przyszłych wersji API Google zacznie go odrzucać, bez podanej daty.
• Nowy projekt bez historii ma poziom Test. Zapytanie do konta produkcyjnego kończy się wtedy błędem CLOUD_PROJECT_NOT_APPROVED_FOR_PRODUCTION (v25 i nowsze) albo ACTION_NOT_PERMITTED (v24 i starsze).
• Możesz mieć kilka projektów z różnymi poziomami.
• Poziomu starego tokena nie przepniesz już na inny projekt: Google wyłączył tę możliwość 9.09.2026.
• Komunikaty administracyjne i obowiązkowe Google będzie wysyłać wyłącznie do właścicieli i edytorów projektu Google Cloud.

W naszym przypadku token z poziomem Basic działał tylko 19 dni przed zmianą (21.08 → 9.09). W odpowiedzi na zgłoszenie z 7.10 Google potwierdził Basic Access dla naszego narzędzia.

Czy poziom Explorer wystarczy agencji z 5-20 kontami

Poziom Explorer w Google Ads API wystarczy agencji do raportów i prostych automatyzacji na kilku kontach, ale nie do planera słów kluczowych i nie do narzędzia, które często czyta dane z wielu kont. Google pisze w opisie poziomów dostępu, że Explorer wystarcza większości deweloperów na start i do podstawowej automatyzacji.

2 880 operacji na dobę to średnio 2 operacje na minutę albo, przy 20 kontach, 144 operacje na konto na dobę. Przykład dla ilustracji: skrypt raportowy, który raz dziennie robi 10 zapytań na każde z 20 kont, zużyje 200 operacji, czyli 7% dobowego limitu. Agent AI, który przy jednym pytaniu robi kilkanaście zapytań do konta, zużyje limit dużo szybciej.

Google sam pisał w lutym 2026, że Explorer daje te same funkcje zarządzania kampaniami i raportów co Basic, a o Basic warto wnioskować, gdy stale przekraczasz limit, spodziewasz się go przekroczyć albo brakuje ci funkcji. Agentowi AI i serwerowi MCP podłączonym do Google Ads przyglądamy się osobno we wpisie o agencie AI i MCP.

Agencja i Google Ads API: własny projekt, bez pośredników

Agencja, która sama łączy się z API (własny kod, skrypt na serwerze, serwer MCP), potrzebuje własnego projektu Google Cloud z własnym poziomem dostępu. Inaczej jest z gotowym narzędziem, w którym każdy użytkownik loguje się swoim kontem Google: wtedy poziom dostępu ma dostawca narzędzia. Granice wyznaczają zasady dla deweloperów Google Ads.

Google zakazuje „programowych pośredników”: hostowanych interfejsów, opakowań API, serwerów MCP i podobnych usług, które tylko przekazują dalej możliwości Google Ads API.

Według zasad RMF narzędzie używane tylko w twojej agencji, bez dostępu osób trzecich, nie musi spełniać RMF. Narzędzie dla innych użytkowników z pełnym zarządzaniem kontem musi spełniać RMF w całości, ale tylko przy poziomie Standard.

Gdy zmieniasz zastosowanie narzędzia, np. dodajesz zarządzanie kampaniami do narzędzia raportowego, Google wymaga zgłoszenia przez formularz zmian w narzędziu. U nas zgłoszenie z 7.10.2026 (tworzenie kampanii, dokument projektowy na 12 stron) dostało odpowiedź tego samego dnia. Formularz w październiku 2026 nadal pyta o konto menedżera „powiązane z developer tokenem”, czyli nie nadąża za zmianą z 9.09.

Pułapki przy dostępie do Google Ads API

Osiem pułapek przy dostępie do Google Ads API zebraliśmy w tabeli. Część z nich nie wygląda na problem z dostępem: billing projektu, nieużywany projekt, passkey i tokeny OAuth.

Źródła: znane błędy w dokumentacji wycofania developer tokenów, passkey dla Google Ads API, wygasanie refresh tokenów, limity niezweryfikowanych aplikacji, Customer Match i konwersje offline.

Pułapki z trybem Testing i nowym OAuth client przerobiliśmy sami. Na początku lipca 2026 okazało się, że refresh token do GA4 z 4.06 wygasł po 7 dniach, bo ekran zgody był w trybie testowym. Po przeniesieniu aplikacji do nowego projektu 4.08 wszystkie wcześniejsze połączenia kont Google trzeba było zrobić od nowa.

Passkey dotyczy nie tylko API. Google ogłosił, że od 5.08.2026 wdraża wymóg także w Google Ads Editor, skryptach Google Ads, BigQuery Data Transfer Service i Data Studio. Nie dotyczy kont usługi, które Google zaleca do automatyzacji bez udziału człowieka.

Kiedy nie potrzebujesz Google Ads API: skrypty Google Ads

Skrypty Google Ads nie wymagają żadnego poziomu dostępu do Google Ads API, więc wystarczą, gdy automatyzujesz własne konta i nie chcesz utrzymywać serwera. Według dokumentacji skryptów wystarczy konto Google Ads. Skrypt na koncie menedżera obsłuży do 50 kont równolegle, z limitem 30 minut (do 60 minut z executeInParallel i funkcją zwrotną).

Google poleca skrypty osobom, które piszą kod, ale nie chcą zarządzać własną infrastrukturą. API ma sens, gdy budujesz własne narzędzie, łączysz Google Ads z innymi systemami albo potrzebujesz więcej niż 30-60 minut działania.

Skąd są te dane

Oś czasu dostępu do Google Ads API to nasz dziennik prac nad Marketing Workspace z 2026 roku: daty wniosku, decyzji Google i weryfikacji zapisywaliśmy w dniu zdarzenia. Opisy poziomów, limitów i kroków wniosku pochodzą z dokumentacji Google Ads API, bloga Google Ads Developers i zasad dla deweloperów, czytanych 19.10.2026.

Wpis przygotowaliśmy z pomocą AI: research dokumentacji i pierwszą wersję tekstu zrobił model Claude, a każdą liczbę sprawdziliśmy w źródle. Wniosek do Google składał Robert Szymański, niezależny developer Google Ads API.

Czego nasza oś czasu nie mówi

Nasza oś czasu dostępu do Google Ads API ma cztery ograniczenia: to jeden przypadek, stara ścieżka z developer tokenem, dwa wnioski z tego samego dnia i deklaracje Google zamiast naszych pomiarów po 9.09.2026.

• Jeden przypadek. 17 dni to nasz wynik, nie średnia.
• Stara ścieżka. Wnioskowaliśmy przed 9.09.2026, z developer tokenem, z poziomu Test, bez Explorer. Nowej ścieżki (Explorer, potem Basic) nie przechodziliśmy.
• Dwa wnioski. 4.08 złożyliśmy wniosek dla starego projektu i przygotowaliśmy wniosek dla nowego. Nie wiemy, który z nich Google rozpatrzył, więc 17 dni liczymy od pierwszego.
• Deklaracje Google. Czasy „w ciągu minut” i „10 dni roboczych” to deklaracje z dokumentacji. Google opisuje też znane błędy, przy których automat odmawia, więc u ciebie może to trwać dłużej.

Co to znaczy dla Marketing Workspace

Marketing Workspace korzysta z własnego dostępu Basic do Google Ads API, więc nie musisz zakładać projektu Google Cloud ani składać wniosku: łączysz swoje konto Google na ekranie zgody Google.

Każdą zmianę na koncie Google Ads, którą proponuje asystent, zatwierdza człowiek z uprawnieniem w organizacji, a każda trafia do dziennika zmian. Od wersji 1.2.1 (8.10.2026) asystent przygotowuje też projekty kampanii Search, które powstają na koncie dopiero po zatwierdzeniu.

Opis użycia Google APIs jest publiczny w dokumentacji Marketing Workspace.

Zobacz, jak działa Marketing Workspace

O autorze

Robert Szymański

Założyciel Roition, niezależny developer Google Ads API

Założyciel Roition, prawie 3 lata doświadczenia w Google Ads. Projektuje i wdraża automatyzacje procesów dla polskich firm: integracje systemów, obsługę zapytań i ofert, asystentów AI pracujących na danych firmy.

Wszystkie artykuły autoraLinkedIn